DMS2C family - Droom met een diamantje

[Nefje]

Je weet toch dat mijn sim lui is? 

En je bedoelt vast Dieter zijn pyjama. 

[Nimi]

Odie heeft ook een baan, ik heb er tenminste foto's van dat ie uit de carpool stapt, maar ik heb echt geen idee meer wat hij doet Moet ik even checken voor ik die foto's post.

De volgende keer dat ik speel, zal ik een make-over doen, als we tenminste genoeg geld hebben. Heeft Dieter misschien een andere kleur pyjama in gedachten die meer past?
In de tussentijd zijn er alleen nog een heleboel foto's over!

Onze Sims lijken niet echt om sommige punten nee, dat is ook wel weer grappig eigenlijk. Maar soms lijken ze ook weer wel. Mijn Sim greep in Dieter's spel gelijk naar de microfoon om te gaan zingen, en als ik mocht kiezen tussen een aantal muziekinstrumenten, zou ik dat ook doen. In het echte leven zit ik de hele dag te zingen.

Dat aankleden komt wel, dit is allemaal nog vroeg in de morgen, we hebben nog niet eens ontbeten

[Dieter]

Gewoon een normale boxershort met een t-shirt lijkt mij goed genoeg. OOk wel niet een met hartjes he, zo erg ben ik nog niet.

Iig, wel leuk om te zien dat je nog plaatjes had. Alleen heb ik niet eens kunnen zien of ik nog van die shmink-ogen had.

[Anakin]

leuk verhaal ,knap gedaan,dikke pluim

[Nimi]

Dankjewel, Anakin

Dieter: Na de dertig foto's die ik nog heb, komt het allemaal goed
(Ik denk dat je hier nog wel 'schmink-ogen' hebt, dit zijn allemaal oude plaatjes.. Sorry!)

[Nimi]

Odie had een baantje in de nachtdienst van de Luiwammesen en kwam 's morgens uitgehongerd thuis.





Gelukkig waren we toen net in de weer (geholpen door aanwijzingen van Nefje) om een ontbijt klaar te maken.





Omdat wij ook allemaal honger hadden, besloten we om niet te wachten tot Odie klaar was met het rondslingeren van de kabouter, maar vielen we al vast aan!




















Iedereen smulde van het vruchtentaartje en we hadden het over de vraag waarom we hier zaten en of we ooit nog terug konden, want al die pixels smaakten na een tijdje toch een beetje digitaal...

[Nimi]

Na het eten gingen Nefje en Suzanne een fijn potje 'Sla het hoofd van de ander eraf!' spelen.





En ook Dieter en ik haalden de kussens van de bedden af, maar niet zo gewelddadig





Toen vond Suzanne het wel weer genoeg en ging lekker in het zonnetje liggen. Al gauw kreeg ze gezelschap van een hond zonder huis, die wel heel erg graag aangehaald wilde worden.





Ik had de post horen komen en ging eens kijken hoeveel de rekening nu weer zou zijn. Maar tussen de belastingenveloppen zat een heuse brief! Er stond een groen diamantje op en al onze namen. Ik riep iedereen die thuis was bij elkaar en we maakten de brief open.





Toen de commotie gezakt was en iedereen weer verder ging met de orde van de dag, kon ik de brief niet uit mijn hoofd zetten. Ik besloot actie te ondernemen en ging bij de familie Batu op bezoek. Onderweg verkleurden de blaadjes en bij Almira thuis was het helemaal herfst. Apart.





Almira nodigde me uit om een stukje van haar heerlijke pruimentaart te proeven. Ze was een geweldige kok en haar bakkerijtje aan huis had een echte Allerbeste Award aan de muur hangen. Ik smulde van haar gastvrijheid.





Ze was zichtbaar gevleid toen ze zag dat ik het ontzettend lekker vond, en ik durfde het aan om haar te vertellen over onze omstandigheden en de bijzondere brief die we die ochtend hadden gekregen.





Of ze het geloofde weet ik niet, maar ze reageerde normaal en ik was er dankbaar om. Wat ik niet had durven hopen was dat ze vervolgens kwam aanzetten met een cadeautje voor ons!
'Nimi,' zei ze met een licht glimlachje, 'of je verhaal nou waar is of niet, het is duidelijk dat jullie dit hard nodig hebben. Doe er voorzichtig mee.. Ik hoop dat het jullie lukt!'

[Nefje]

Gelukkig waren we toen net in de weer (geholpen door aanwijzingen van Nefje) om een ontbijt klaar te maken.

Ik hoop maar dat die aanwijzingen niet inhoudelijk waren gezien mijn *kuch kooktalent kuch* 

Ben benieuwd hoe het verder zal gaan.

[Renée Rossa]

Ik vind die houten bordjes waar ze van eten leuk!

Benieuwd wat er nou precies in die brief staat...

[Dieter]

Ik vind mezelf hier zo eng kijken naar Odie.

Won ik het kussengevecht? \o/

[Mogway]

oeh een brief spannend ben benieuwd wat erin staat ^^

[Anakin]

vind nog steeds leuk om te lezen,mooi gedaan

[Nimi]

Dankjullie!

Dieter, ja natuurlijk won jij het kussengevecht

[Nefje]

Heheh, valt me net pas op dat je nieuwe rang hebt.
Die heb ik ondertussen al niet meer. 

Ga ik mij trouwens ooit nog aankleden in dat verhaal? xD

[Nimi]

Oh, ja! Woo, ik ben een alien Past wel bij wat ik nu ga vertellen....

Jep, je bent al gauw aangekleed. Kijk maar!


Thuis maakten we het pakketje open, en raad eens wat erin zat?
Een telescoop!





Oke, het was een oud ding, er zat een irritant dood vliegje in opgesloten en de lenzen waren wat stoffig, maar met een doekje eroverheen glom hij weer als nieuw. Wat een prachtig geschenk van Almira! Dit hadden we zelf nooit kunnen betalen, zeker niet door de ellendige kanskaarten van Mogway. Ik besloot om haar later een gloednieuwe terug te geven, als we wat meer geld hadden.

Dieter merkte ineens dat er van allerlei ...sluwe plannetjes... in zijn hoofd opborrelden..





Toen Mogway thuiskwam van de ambassade, was ze ook ontzettend enthousiast. Ze wilde niet ophouden over de aliens die ze gauw zou ontmoeten. Zucht.





Uhm, en Dieter had in de middag wat onenigheid met Suzanne. Ik denk dat het iets te maken had met zijn sluwe plannetjes.





De dag vloog om en 's avonds was er iemand zo lief geweest om wat macaroni op te warmen te koken. Dieter vond het maar vreemd dat Suzanne zo enthousiast was over de rechtbank. Suzanne vond het maar irritant dat Dieter het telkens oneens met haar was. Mogway vond het maar raar dat de struik door het raam stak. En ik vond dat we eens een goed overleg moesten hebben..





Er was niet meer genoeg macaroni voor iedereen en dus moest er wat nieuws gekookt worden. Nefje zei dat ze dat wel wilde proberen, maar in een kookboek lijkt het altijd zoveel makkelijker dan in het echt...





Na het eten dacht ik dat ik vaag mijn naam hoorde vallen in een bedenkelijk gesprek tussen Dieter en Odie. Hé, jongens, wat zijn jullie over mij aan het vertellen?





Het zou niet als een verrassing moeten komen dat Mogway na het eten snel in comfortabele kleding schoot en zich vervolgens installeerde bij de telescoop. Al gauw had ze Mars en Venus gevonden, en slaakte ze opgewonden kreten bij het bestuderen van het maanoppervlak.





Suzanne was nog lang niet moe en ging verder aan haar schilderij.Ik besloot ook een poging te wagen. Misschien verdiende ik er nog wel wat geld mee.





Het was echt al heel laat voordat ik mijn bed in kroop.





Maar Mogway had net de smaak te pakken!
'Oooooohhhh....'